In memoriam Christ Biemans

Christ Biemans behoorde tot, zoals oud-Prins Babbelonius hen ooit noemde, de “mastodonten” van Stichting C.C. ’t Aogje. De mannen die hun sporen ruimschoots hebben verdiend binnen de C.C.

In 1964 toegetreden tot de Raad van Elf, een gezelschap waarin hij zich al snel prima thuis voelde.Samen met Ad Hendrikx probeerde hij vaak met veel plezier een extra dimensie te geven aan de optredens, wat hem niet zelden een bedenkelijke blik van de voorzitter opleverde. Die Christ dan op zijn beurt alleen maar met een ondeugende blik en een grote glimlach kon beantwoorden.Christ was ook jarenlang voorzitter van de Bouwploeg, die later samen met de Versierploeg de Technische Commissie zou vormen. Hij maakte als zodanig ook deel uit van het Algemeen Bestuur van Stichting C.C. ’t Aogje.

In de schuur van Christ en Toos aan de Kruisstraat zijn heel wat prinsenwagens en decors gebouwd. Die prinsenwagen werd door Christ vakkundig door de straten van ’t Aogje en het Kielegat gemanoeuvreerd met af en toe een knipoog en een schalkse blik als hij een bocht toch maar even zonder de aanwijzingen van de begeleiders had genomen.

De bouwavonden in de schuur bij Christ en Toos aan de Kruisstraat zijn historisch. Er werd hard gewerkt, maar ook hard gelachen. Vaak werd nog tot laat “na-vergaderd” bij de kachel, waarbij de sterke verhalen steeds opnieuw die van het seizoen daarvoor leken te overtreffen. En hoewel Christ niet bepaald bekend stond als een man van veel woorden kon hij daarbij toch een aardige duit in het zakje doen. Met de anekdotes uit die periode zouden we een boek kunnen vullen.

Ook na hun verhuizing naar de Zoudtlandseweg (“Ik moet wel de toren van ’t Aogje kunnen zien”) bleef Christ zijn commissie trouw. Inmiddels benoemd tot Lid van Verdienste van Stichting C.C. ’t Aogje werden, vaak ook overdag, samen met Koos Hoosemans meters gemaakt met de verfroller op de decorstukken en versieringen.

Tijdens een van de bouwavonden sloeg echter het noodlot toe. Christ werd getroffen door een herseninfarct. Een lange weg volgde met revalidatie en ook het besef en de acceptatie dat er geen volledig herstel zou zijn. Dat betekende leven met beperkingen en afhankelijkheid van anderen. En dus ook niet meer overal bij kunnen zijn. Toch bleef Christ nog lange tijd een aantal vaste C.C. activiteiten bezoeken. Zo werden bij de Nilmannen nog ieder jaar oude herinneringen opgehaald, de Aogse Avonden en de borrel op het Raadhuis tijdens de optocht bezocht. Het contact met de oude maten bleef behouden, zoals ook de interesse voor het reilen en zeilen binnen de C.C.

In januari van dit jaar werd Christ helaas geconfronteerd met een medische diagnose die het begin van een ongelijke strijd aankondigde.
Tot op het laatst heeft hij genoten van de omgeving die hem zo dierbaar was…. ’t Aogje. Christ is in de ochtend van maandag 13 juli 2020 in bijzijn van Toos, Karin en Dirk overleden.

Stichting C.C. ’t Aogje is trots een man met een groot C.C. hart als Christ Biemans in haar gelederen te hebben gehad en denkt met waardering aan hem terug.

Houdoe maat!